مكان يابي صنايع تبديلي و تكميلي بخش كشاورزي در دهستان خانميرزا شهرستان لردگان

امروزه يكي از مهم­ترين روش‌هاي توسعه اشتغال و افزايش درآمد در مناطق روستايي، ايجاد و توسعه صنايع تبديلي و تكميلي در بخش كشاورزي است. با توجه به اينكه حدود يك چهارم از توليدات كشاورزي در نتيجه‌ي نبود صنعت و امكانات تبديل و نگهداري ضايع مي ­شود، صنايع فرآوري كشاورزي مي‌تواند در راستاي جلوگيري از ضايعات محصولات كشاورزي، ايجاد ارزش افزوده در بخش كشاورزي، افزايش سطح درآمد روستائيان، بالا بردن بهره­وري بخش كشاورزي و افزايش سهم اشتغال صنعتي در مناطق روستايي و نيز به عنوان جزئي از فرآيند توسعه روستايي ايفاي نقش كنند. هدف از اين پژوهش مكان­يابي استقرار صنايع تبديلي و تكميلي كشاورزي در دهستان خانميرزا از توابع شهرستان لردگان بوده است. روش پژوهش توصيفي- تحليلي است كه جهت رتبه بندي 8 روستاي پرجمعيت و بالاي 200 خانوار، از مدل تصميم‌گيري چندمعياره‌ي ويكور و شيوه‌هاي تحليلي استفاده شده است. بر پايه‌ي يافته‌هاي پژوهش، شاخص‌هاي هفت‌گانه‌ي (جمعيت، سطح زيركشت، متوسط توليدات، راه ارتباطي، منابع آب، خدمات زيربنايي و توپوگرافي) صنايع تبديلي و تكميلي در چارچوب مدل ويكور نشان مي‌دهد كه روستاهاي ده صحرا، شاهقريه و برجويي به واسطه‌ي قرارگيري در مسير راه ارتباطي و همچنين تمركز امكانات و تأسيسات زيربنايي بهترين رتبه را دارا بوده است. در مقابل روستاهاي ده چنار، بردبر و كلامويي به‌ دليل جمعيت فعال كم، بعد مسافت و دسترسي دشوار، پايين‌ترين مقدار مطلوبيت را براي استقرار صنايع تبديلي و تكميلي را در بين روستاهاي نمونه به خود اختصاص داده است.