انسان شناسي قومي - زباني مهاجرين هزاره در ايران

قبيله‌گرايي، برخوردهاي تعصبي ميان گروه‌هاي انساني، بروز خشونت‌هاي وحشيانه و سرباز كردن نفرت‌هاي ريشه‌دار قومي مذهبي و مواردي هستند كه رسانه‌ها صرفا به برجسته كردن آنها مي‌پردازند، بي‌آنكه توضيح و توجيه عميقي ارائه كنند. اين رويدادها به شكل‌هاي مختلف تا به امروز ادامه يافته‌اند و كه سبب مي‌شود بر هر آنچه رنگ و بوي قوميت دارد، مهر بي‌اعتباري زده شود. براي دست‌يابي به تنوع زيستي در جهان لازم است رويكردي را براي بازشناختن، درك و به رسميت شناختن كنشگران تاريخي در پيش گرفت كه در هر مجموعه‌هاي اجتماعي مورد اشاره در اسناد و كتاب‌ها جايي ندارند و حتي در پژوهش‌هاي انسان‌شناختي نيز به زحمت اشاره‌اي به آنها را مي‌توان يافت. ما در اين مقاله به دو موضوع اساسي انسان‌شناختي در مورد مهاجرين هزاره ساكن در ايران مي‌پردازيم: ريشه‌هاي قومي هزاره‌ها و زبان هزاره‌ها. مفاهيم قوميت و زبان به عنوان دو عنصر هويت‌بخش يك جماعت، همواره مورد توجه پژوهشگران علوم اجتماعي و سياسي بوده‌اند و مطالعه اين دو مي‌تواند به درك بهتر از اين جامعه مهاجر در ايران بيانجامد و در سياست‌گذاري‌ها راهگشا باشد.