بررسي كاركردهاي دين ورزي صوفيانه زنان پيرو دو طريقت قادريه و نقشبنديه در شهر سقز

جوامع مختلف انساني بسته به شرايط مكاني ـ زماني و مقتضيات اجتماعي و جنسيتي، روش‌ها و تجربه‌هايي متفاوت در دين‌ورزي داشته‌اند؛ روش‌هايي كه كاركردشان، تأمين بخشي از نيازهاي فرهنگي ـ اجتماعي اين جوامع است. داده‌هاي حاصل از اين پژوهشِ انسان‌شناختي بر روي زنان پيرو دو طريقت قادريه و نقشبنديه ساكن شهر سقز از توابع استان كردستان نشان مي‌دهد كه آنان توانسته‌اند به مدد يك ”مسلك ديني“، هم نيازهاي رواني مرتبط با مفاهيم ماوراءلطبيعه‌شان را تأمين كنند و هم آزادي‌هاي اجتماعي بالنسبه بيشتري در مقايسه با ديگر زنان در همان جامعه براي خود ايجاد كنند. آنان هم‌چنين با ايجاد برخي تغييرات در شيوه اجراي مناسك، قواعد و مراسم صوفيانه، سبكي زنانه از اين شيوه‌هاي دين‌ورزي ايجاد كرده‌اند. محقق بيش از 18 ماه، به تناوب در مراسم و مناسك اين گروه از زنان حضور داشته و از فنون پژوهش انسان‌شناسي شامل مشاهده، مشاهده مشاركتي و مصاحبه عمقي براي جمع‌آوري داده‌هاي مورد نظر استفاده كرده است.