آيا حافظه كاري، براي فرايندهاي استدلالي در كودكان اهميت پيشايندي دارد؟ مباحث نظري همراه با دلالت‌هاي كاربردي

در نظام شناختيِ حافظه كاري، يكپارچگيِ كاركردهاي اندوزشي با فرايندهاي شناختيِ ديگر مانند پردازش و كنترل توجه، فرضيه نقش پيشايندي حافظه كاري براي استدلال سيّال را ايجاد كرده است. پژوهش حاضر، اين فرضيه را از طريق مرور شواهد عصب روان­شناختي و نظريه ­اي و با انجام يك مطالعه كمّي مورد بررسي قرار داده است. از يك سو مرور مطالعات عصب ­روان­شناختي نشان داده است حافظه كاري و استدلال سيّال داراي مكانيسم عصبي مشتركي هستند و از سوي ديگر از حيث نظريه­اي نيز به نظر مي­رسد اجراي بهينه تكاليف استدلال سيّال نيازمند منابع در دسترس بيشتر، ظرفيت توجهي اضافي، بازبيني و نظارت رد­هاي حافظه، فعال­نگه داشتن راهبردها و يا راه­حل­هاي ميانجي و كشف و فعال­نگه داشتن قواعد ميانجي است كه بخشي از كاركردهاي حافظه كاري هستند. نتيجه مطالعه كمّي نيز نشان داده است رابطه ظرفيت حافظه كاري و استدلال سيّال به لحاظ آماري معنادار بوده و بخشي از واريانس توانايي­هاي استدلالي توسط ظرفيت حافظه كاري پيش­ بيني مي­ شود. بر اين اساس مي ­توان نقش پيشايندي حافظه كاري براي انجام بهينه تكاليف استدلالي را مورد تاييد قرار داد. اين يافته مي ­تواند اين دلالت كاربردي را با خود داشته باشد كه مداخله در حافظه كاري و ارتقاء ظرفيت آن، مي ­تواند براي انجام يك استدلال سيّال بهينه سودمند باشد.