فمينيسم و چالش هاي تاريخي در جريان هاي فكري انسان شناختي

از ديدگاه نظريه­ فمينيستي محدوديت­ هاي ساختاري سبب حذف زنان از فرايند توليد دانش شده است. در طول تاريخ، توليد دانش، موضوع دانش و شناخت دانشمند حوزه­‌هايي مردانه انگاشته شده­‌اند. در اين نوشتار با استفاده از مرور اسنادي و فراتحليل تاريخچه­ علم انسان‌شناسي نشان مي‌­دهيم كه اين رشته از پيش­داوري­‌ها و ديدگاه­‌هاي جنسيت­زده مصون نبوده و در دوران شكل‌گيري و تحول، بسته به پارادايم‌هاي مسلط تاريخي جهت­گيري كرده است. جريان فمينيسم در عرصه­ دانشگاهي، رشته­ انسان­ شناسي را با چالش­ هاي هستي ­شناختي، معرفت‌شناختي و روش‌ش‌ناختي­اي مواجه ساخت كه سبب تغيير بنيادين پارادايم‌هاي پيشين شده است. سه چالش عمده در اين حوزه نفي ذات­انگاري زيستي­‌شناختي، نفي تفاوت­‌هاي جنسيتي مغزي- هوشي و رد نظريه­ حرم و سلطه­ جنسي نرينه در نخستي­‌ها بوده است. در نتيجه، رشته­ انسان­‌شناسي در دوران معاصر، تحت تأثير سه چالش تاريخي فمينيستي، با كنار گذاشتن ديدگاه­‌هاي طبيعت­‌گرايانه و برساخت­ گرايانه­، به تأييد ارتباط ميان پيوند ميان طبيعت و تربيت گرويده است.