تحليل انسان شناختي كارآفريني و توسعه روستايي در عصر جهاني شدن: مطالعه موردي استان همدان

پژوهش حاضر با رويكردي كيفي و با هدف بررسي و تحليل كارآفريني روستايي در عصر جهاني شدن انجام شده است. جمع‌آوري داده‌ها با انجام مصاحبه‌هاي عميق بوده است. براي اين منظور 20 نفر از كارآفرينان، متوليان و كارشناسان بخش كشاورزي در استان همدان با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند از نوع نظري و با حداكثر تنوع و نوسان انتخاب شدند. روش پژوهش بر اساس تحليل محتواي متون مصاحبه و با استفاده از راهبرد كدگذاري نظري سه مرحله‌اي (آزاد، محوري و گزينشي) انجام شده است. اعتبارپذيري پژوهش از طريق بررسي زواياي گوناگون و قابليت اطمينان آن از طريق فراهم آوردن مسيرنماي حسابرسي تأمين شد. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه افراد مورد مصاحبه، كارآفريني و جهاني شدن را به ‌طور كل در حيطه اقتصاد و بر اساس مؤلفه‌هايي همچون، رقابت، سود، بهره‌وري، خصوصي‌سازي و فناوري تعريف و تحليل مي‌‌كنند. گفتمان كارآفريني روستايي ايران به نوعي از سرمايه‌داري روستايي دامن زده است كه ارتباط چنداني با بستر، فرهنگ و اجتماع روستايي نداشته و به انواعي همچون كارآفريني مبتني بر اقتصاد، كارآفريني فناورانه و كارآفريني علمي كاربردي تقسيم مي‌شود. پژوهش با پيشنهاد مفهوم «كارآفريني روستايي انسان‌شناختي» بر اساس نظريه انسان‌شناختي «تثبيت توسعه» از جامعه‌شناس و انسان‌شناس كلمبيايي آرتورو اسكوبار، در برابر كارآفريني اقتصادي و نيز مفهوم‌پردازي اين گونه از كارآفريني به پايان مي‌رسد.