مطالعه امكان بازتوسعه زمين‌هاي قهوه‌اي شهري بر مبناي نيازهاي اجتماع محلي (مطالعه موردي كوره‌پزخانه‌هاي منطقه 19 شهر تهران)

هدف مقاله حاضر مطالعه امكان بازتوسعه زمين‌هاي قهوه‌اي در شهر از منظر توسعه پايدار شهري است. در پژوهش حاضر كوره‌پزخانه‌هاي منطقه 19 شهر تهران به عنوان زمين‌هاي قهوه‌اي مورد مطالعه قرار گرفته است. اصطلاح زمين‌هاي قهوه‌اي در تعريف فضاهايي به كار مي‌رود كه قبلاً داراي كاربري صنعتي يا خدماتي بوده و در حال حاضر فاقد كاركرد صنعتي و خدماتي است و به عنوان فضاي مخروبه داراي اثرات منفي اجتماعي و زيست‌محيطي است. از منظر انسان‌شناسي كاربردي پرسش‌هاي محوري اين است كه آيا مي‌توان از اين فضاها براي ارائه خدمات مورد نياز اعضاي اجتماع محلي كم برخوردار استفاده كرد؟ امكان ساماندهي اين زمين‌هاي قهوه‌اي بر مبناي ديدگاه گروه‌هاي ذينفع مختلف ميسر است؟ براي پاسخ به اين پرسش‌ها تلاش شده است از طريق مطالعه ميداني و مصاحبه با مالكين، ساكنين، شوراياران و كارشناسان شهري اطلاعات جمع‌آوري‌ و به روش توصيفي و تحليلي ارائه شود. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي‌دهد علي‌رغم وجود تنگناها و موانع در مسير ساماندهي كوره‌پزخانه‌ها، امكان ساماندهي آن‌ها به نفع اجتماع محلي فراهم است.