تحليل راهبردهاي ايمن‌سازي فضاهاي مسكوني شهر تهران در برابر جرم (موردمطالعه: منطقه 12 شهر تهران)

ايمني از اصول اساسي رفاه شهروندان محسوب مي‌گردد و اين مهم در فضاهاي مسكوني شهرها كه محل سكونت افراد است حائز اهميت بيشتري است. ايمن‌سازي فضاهاي مسكوني شهري متأثر از دو نيروي بيروني و دروني است. نيروهاي بيروني به نقش نهادهاي انتظامي و مديريت شهري، رسانه‌ها و سازندگان مسكن‌و نيروهاي دروني به شاخص‌هاي دروني محلي و خود مسكن مرتبط است. محدودة مورد مطالعه، منطقه 12 شهر تهران، شامل 13 محله مي‌باشد. روش پژوهش، توصيفي-تحليلي، داده‌هاواطلاعات پژوهش به شيوة كتابخانه‌اي و اسنادي گردآوري‌شده است. يافته‌هاي پژوهشي نشان مي‌دهد كه نگرش كالبد محوري يا بدون در نظر داشتن نقش نهادهاي مديريت شهري، امنيتي، سازندگان مسكن و شبكه‌هاي اجتماعي و رسانه‌ها نمي‌توان به شهري امن دست‌يافت. در بين محله‌هاي منطقه 12 شهر تهران، محله‌هاي ايران، كوثر، آبشار و تختي در رتبه‌هاي اول تا چهارم و در وضعيت مطلوب و در نقطه‌مقابل، محله‌هاي هرندي، بازار و بهارستان در وضعيت نامطلوبي قرار داشتند. لزوم بازنگري در قوانين ساختماني و پروانه ساختمان و پايان كار براي مساكن ناامن براي نهاد مديريت شهري و بازنگري در نهاد انتظامي از رويكرد سنتي به استفاده از فناوري‌هاي نوين پيشنهاد مي‌گردد. توجه به نقش مشاركت مردمي و طراحي محيطي امن و لزوم سازندگان مسكن براي پايبندي به اصول مسكن امن در برابر جرم نيز احساس مي‌شود.