اثر عصاره هيدروالكلي برگ‌ خشك گردو( Juglans regia) درپيشگيري از ديابت نوع 1 در موش‌هاي صحرايي نر بالغ

مقدمه: ديابت يك ناهنجاري متابوليكي است كه با هيپرگليسمي ناشي از نقص در ترشح، عملكرد انسولين و يا هردو مشخص مي‌گردد. برگ گردو در طب سنتي ايران براي درمان ديابت كاربرد داشته‌ است. در اين مطالعه اثر عصاره هيدروالكلي برگ خشك گردو در پيشگيري از ديابت در موش‌هاي صحرايي مورد بررسي قرارگرفت. روش‌ها: در اين تحقيق 18 موش‌ صحرايي نر با وزن متوسط 240 - 180گرم به طور تصادفي در سه گروه شش تايي تقسيم شدند: گروه اول(كنترل غيرديابتي)، گروه دوم( كنترل ديابتي)، گروه سوم(پيشگيري با عصاره هيدروالكلي). براي ايجاد ديابت از آلوكسان با دوز mg/kg 120 وزن بدن استفاده شد و تزريقات به صورت درون صفاقي انجام گرفت. موش‌هاي صحرايي براي 16 ساعت ناشتا بوده، سپس خون در لوله‌هاي هپارينه براي تعيين ميزان انسولين، قند، HbA1c، LDL، HDL و VLDL جمع‌‌آوري شد. يافته‌ها : نتايج حاكي از كاهش معني‌دار ميزان قند و LDLدر گروه‌هاي تيمار شده با عصاره هيدروالكلي برگ خشك گردو بود(0/05 >P). علاوه بر اين، در گروه‌هاي تيمار شده، ميزان انسولين افزايش معني‌داري نسبت به گروه ديابتي يافته بود(0/05 >P). آزمايش‌هاي بافت‌شناسي نشان دادند كه اين عصاره در موش‌هاي صحرايي ديابتي سبب جلوگيري از تخريب بافت پانكراس شده است. نتيجه‌گيري: اين نتايج نشان مي‌دهند كه عصاره هيدروالكلي برگ خشك گردو ممكن است در درمان و پيشگيري از ديابت موثر بوده باشد. تاثير اين عصاره احتمالاً به دليل وجود فلاونوييدها و خواص آنتي اكسيداني آنهاست