بررسي انتقادي راه حل هاي مسئله ش ر بر اساس رويكرد نوتوميستي برايان ديويس

مسئله شرّ يكي از مسائل مطرح در فلسفه دين معاصر است كه تقريرهاي مختلفي از آن ارائه شده و فيلسوفان خداباور نيز راه حل هاي مختلفي را براي حل آن ارائه كرده اند. برايان ديويس با نقادي رويكرد الهياتي فيلسوفان دين معاصر و بر مبناي رويكرد الهيات سنتي آكوئيناس كوشيده است پاسخي مبنايي و متفاوت به مسئله شرّ بدهد. وي با ردّ تصور شخص گرايانه از خدا و نيز نقد يكسان انگاري اخلاق خدا و انسان در فلسفه جديد، اولاً طرح مسئله شرّ در نظر خداناباوران و نيز برخي دفاعيه ها و تئوديسه ها در نظر فيلسوفان خداباور را برنمي تابد، و ثانياً مي كوشد با در پيش گرفتن روش اصلاح رويكردي، يعني با تحليل برخي مفاهيم اصلي در الهيات سنتي آكوئيناس مانند وجود خالق و مخلوق و تأكيد بر نقص معرفتي انسان، پاسخ مبتني بر الهيات توميستي به مسئله شرّ را بازسازي كند. به باور وي، با توجه به عينيت خدا و خير در الهيات سنتي، در خدا و افعال او ممكن نيست شرّ ي باشد، و بنابراين شرّ موجود يا به نوعي محروم بودن از وجود است يا شامل محروميتي است و در واقع اساساً امري عدمي است. در اين مقاله تلاش كرده ايم نقدهاي برايان ديويس به رويكرد الهياتي فيلسوفان دين معاصر به مسئله شرّ و نيز پاسخ رويكرد اصلاحي برايان ديويس به اين مسئله را بررسي كنيم و در پايان به بررسي انتقادي ديدگاه وي بپردازيم. نتيجه اين كه به نظر مي رسد هرچند برخي نقدهاي وي به فيلسوفان دين معاصر جدّ ي است، در عين حال نوع برداشت و تفسير وي از مباني توميسم و نيز راه حل پيشنهادي خود او براي مسئله شرّ نيز چندان راهگشا نيست.