جستاري در روش تبليغي حضرت ابراهيم و با تاكيد بر آيه 125 نحل

خداي متعال از باب دستگيري انسان، راهي را براي رسيدن به عرش و تقرب خود قرار داد و راهنماياني نيز بر اين مسير تعيين كرد. انبياي الهي همان مرشدان طريق حقيقت هستند كه مسير نيل به حضرت حق را نمايان ساخته و راه را از بيراه تمييز مي دهند. از طرفي انسانها روحيات و خلقيات متفاوتي دارند كه روش هاي گوناگوني را براي تربيت آنان مي طلبد. در اين نگاشته روش تبليغي حضرت ابراهيم و با تكيه بر كليت تبليغي كه در آيه 125 سوره نحل بيان شده، بررسي كرده و آيات طبق روشهاي موعظه، برهان و جدال أحسن تحليل شده اند؛ زيرا به بيان آيه موردنظر، انسانها به سه دسته حق پذير، حق گريز و حق ستيز دسته بندي مي شوند كه روش تبليغي مناسب خود را مي طلبد. نتيجه حاصل شده حاكي از آن است كه بيشترين روش اتخاذشده به وسيله حضرت ابراهيم و روش برهان بوده است.