اثرات تعامل وسائل نقليه و عابرين پياده و محدوديت سرعت بر عملكرد و ايمني تقاطع ها (مورد مطالعه: تقاطع بهبودي- آزادي- آذربايجان)

معابر پياده از جمله مهمترين فضاهاي عمومي و شهري هستند و اين اهميت، هم ناشي از عملكرد آنها به عنوان جزئي از سيستم حمل و نقل درون شهري و هم ناشي از عملكرد آنها به عنوان يك فضاي شهري است. وجود اشتراك بين سيستم پياده روي در ترابري شهري و شهرسازي ايجاب مي كند كه يك كار مشترك براي مراحل مختلف برنامه ريزي و طراحي و مديريت انجام شود. هدف اصلي اين تحقيق تعيين زمان بندي بهينه چراغ هاي راهنمايي با بررسي رفتار عابران پياده در تقاطع ها و تعامل آن با وسايل نقليه در يكي از مهمترين تقاطع هاي شهر تهران است. اهداف جزئي شامل محاسبه پارامترهاي ترافيكي مرتبط با هر نوع از تسهيلات ترافيكي ، شبيه سازي رفتار عابران پياده توسط نرم افزار و برنامه نويسي به منظور تعيين زمان بندي بهينه چراغ هاي راهنمايي مي باشد.: