تعيين اثرات رهبري خدمتگزار بر يادگيري سازماني با مطالعه نقش ميانجي فراموشي سازماني

هدف پژوهش حاضر بررسي روابط علي رهبري خدمتگزار، يادگيري سازماني و فراموشي سازماني در ميان كاركنان دانشگاه آزاد اسلامي واحد سنندج بود. در پژوهش حاضر، رهبري خدمتگذار به عنوان متغير مستقل، يادگيري سازماني به عنوان متغير وابسته و فراموشي سازماني به عنوان متغير ميانجي در نظر گرفته شد. جامعه آماري شامل كليه كاركنان دانشگاه آزاد سنندج بود كه با استفاده از شيوه نمونه‌گيري تصادفي ساده، 210 نفر به عنوان نمونه انتخاب و بررسي شدند. جهت بررسي مؤلفه‌هاي مربوط به متغيرهاي مورد مطالعه و سنجش روايي سازه از تحليل عاملي تأييدي و براي آزمون فرضيه‌هاي پژوهش از روش مدل معادلات ساختاري استفاده شد. نتايج به دست آمده از تحليل عاملي تأييدي نشان داد كه مؤلفه‌هاي مورد بررسي مي‌توانند توصيف مناسبي از متغيرهاي پژوهش داشته باشند. همچنين ابعاد رهبري خدمتگذار و يادگيري سازماني به نسبت فراموشي سازماني ارتباط و همبستگي بيشتري در سطح 0/05 نشان دادند. نهايتاً نتايج مدل معادلات ساختاري نشان داد كه رهبري خدمتگذار به‌صورت مستقيم و با واسطه يادگيري سازماني بر فراموشي سازماني كاركنان تأثير مي‌گذارد، كه در اين ميان ضريب تاثير‌گذاري دو مولفه توانمندي سازي و بينش رهبران بيشتر از ساير ابعاد بود.

فاقد چكيده مي باشد