اثربخشي آموزش تغذيه به بيماران ديابتي نوع 2 : كاربرد مدل اعتقاد بهداشتي

مقدمه: بيماري ديابت از جمله بيماري‌هايي است كه سهم عمده درمان و كنترل آن به عهده بيماران است، لذا آگاهي آنان در زمينه هاي مختلف به ويژه رژيم غذايي از اهميت بالايي برخوردار است. اين مطالعه با هدف بررسي كارايي مدل اعتقاد بهداشتي (Health Belief Model ) جهت آموزش رژيم غذايي به بيماران ديابتي نوع 2 انجام گرديد. روش‌ها: جمعيت مورد مطالعه، تعداد 88 نفر از بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 تحت پوشش انجمن ديابت ايران بودند كه به طور تصادفي به دو گروه مداخله (44 نفر) و كنترل (44 نفر) تقسيم شدند. اطلاعات از طريق تكميل پرسشنامه طي مصاحبه مستقيم و در دو نوبت قبل از مداخله آموزشي و يك‌ماه بعد از آن جمع‌آوري گرديد. يافته ها: پس از مداخله، نمرات آگاهي در گروه مداخله در مقايسه با گروه شاهد افزايش يافت (0/001 >P ). شدت درك شده نيز پس از مداخله در گروه مداخله در مقايسه با شاهد افزايش يافت ( 0/001>P ). اين افزايش درگروه مداخله در خصوص حساسيت درك شده ، تهديد درك شده و منافع درك شده صادق بود(0/001>P). افزايش نمرات عملكرد در گروه مداخله نيز به ميزان بيشتري از گروه شاهد بود (0/001 >P ). ميانگين قند خون در گروه مداخله به ميزان معني داري در مقايسه با گروه شاهد كاهش يافت (0/001 > P ).وزن و BMI در دو گروه تفاوت معني داري نداشت. نتيجه‌گيري: كارايي مدل اعتقاد بهداشتي در آموزش رژيم غذايي به بيماران ديابتي مورد تاييد قرار مي‌گيرد.