تحليل و بررسي كاركردهاي معنابخشي مرگ

Analyzing the meaningful Function of Death

مرگ، ساده‌ترين واقعيت زندگي ماست. ما متولد مي‌شويم، رشد و زندگي مي‌كنيم و در پايان، مي‌ميريم، از اين ساده‌تر نمي‌شود. شايد گمان شود كه مرگ نابودگر زندگي و نقطه‌اي در برابر آن است. به‌همين دليل، زيستن با انكار مرگ است كه معنا يافته و پايا مي‌شود. حال اينكه مرگ صرفاً يك پايان نيست، بلكه فرايندي بامعناست. فرايندي كه با كمك دين، نه‌تنها ويرانگر زندگي نيست، كه آن را معنا مي‌دهد. زندگي با انكار مرگ، اصالت خود را از كف مي‌دهد. مرگ در سطح شناختي «ايجاد آگاهي از موقعيت» مي‌كند و درحقيقت، پاسخي است به اين پرسش كه ماهيت اين جهان چيست؟ و در سطح كُنش، رويه اخلاقي خاصّي را مطالبه مي‌كند و از اينجاست كه كاركردهاي مرگ سامان مي‌يابند. اين كاركردها تماماً معنايي است كه مرگ به زندگي مي‌دهد. اگر انديشه مرگ نبود، احتمالاً آدم‌ها طوري ديگر زندگي مي‌كردند.

فاقد چكيده