اثربخشي تلفيق روش آموزش چند حسي و يكپارچگي حسي بر علايم اختلال خواندن و نوشتن دانش آموزان دوره ابتدايي

هدف پژوهش حاضر، تعيين اثربخشي تلفيق روش آموزش چند حسي و تمرينات يكپارچگي حسي بر علائم اختلالات خواندن و نوشتن دانش آموزان دوره ابتدايي بود. پژوهش از نوع نيمه آزمايشي، با طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود، كه در آن شركت كنندگان پژوهش، به صورت نمونه در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمايش و گواه قرار گرفتند. ابزار اندازه گيري شامل، دو آزمون محقق ساخته املا و آزمون خواندن (نما) بود. گروه آزمايش تحت مداخله برنامه تمرينات يكپارچگي حسي و روش آموزش چند حسي قرار گرفتند؛ ولي آزمودني هاي گروه گواه مداخله اي در يافت نكردند. نتايج آزمون با استفاده از نرم افزار آماري spss و با روش تحليل كواريانس انجام شد. و نشان داد، ميانگين نمرات پس‌ آزمون خواندن و نوشتن گروه آزمايش بيشتر از ميانگين نمرات پس ‌آزمون خواندن و نوشتن گروه گواه است. در مجموع يافته‌هاي به ‌دست ‌آمده در اين پژوهش به‌ وضوح حاكي از آن بود، كه به ‌كارگيري برنامه تلفيقي آموزش چند حسي و تمرينات يكپارچگي حسي بر بهبود علائم اختلال خواندن (درك متن و كاهش خطاهاي خواندن) و اختلال نوشتن (حافظه شنيداري، حافظه ديداري، حساسيت شنيداري، دقت و مشكلات آموزشي) دانش آموزان گروه آزمايش تاثير داشته‌است.