اثربخشي آموزش مهارت‌هاي خودياري بر تعاملات اجتماعي و ارتباط كودكان اختلالات طيف اتيسم

Effectiveness of training self-help skills on social interaction and communication of children with autism spectrum disorders

هدف از اين پژوهش اثربخشي آموزش مهارت‌هاي خودياري بر تعاملات اجتماعي و ارتباط كودكان با اختلالات طيف اتيسم بود. براي اين منظور، 28 كودك پسر 6 تا 10 ساله داراي اختلال طيف اتيسم با بهره‌گيري از نمونه در دسترس در مدرسه استثنايي بشارت انتخاب شدند. اين تعداد به‌صورت تصادفي در دو گروه 14 نفري آزمايش و گواه جايگزين شده و با استفاده مقياس گارس (نسخه دوم) هر دو گروه مورد ارزيابي (پيش‌آزمون) قرار گرفتند. سپس گروه آزمايش ﺑﻪ ﻣﺪت شش ماه و ﻫﺮ ﻫﻔﺘﻪ يك جلسه 45 دقيقه‌اي تحت آموزش مهارت‌هاي خودياري قرار گرفتند و گروه كنترل هيچ مداخله‌اي دريافت نكردند. نتايج آزمون تي و تحليل كوواريانس نشان داد كه آموزش مهارت‌هاي خودياري موجب بهبود تعاملات اجتماعي و ارتباط كودكان با اختلال طيف اتيسم بوده است.

The purpose of this research is the effectiveness of training self-help skills on social interactions and communication of children with autism spectrum disorders. In this regard, 28 autism boy, 6 -10 years old, were selected thorough accessible sample from Besharat special school. They were randomly assigned to intervention and comparison groups, each group consist 14 children. GARS2: Gilliam Autism Rating Scale second editions (Samadi, 2013) were used for measuring autism symptoms, respectively. The intervention group received teaching self-help skills during 6 months (a 45-minute session per week) while comparison group received no teaching. Pretest and the posttest values of communication problems and social interactions cores were significantly different. (P < 0. 005).