بررسي ديدگاه مفسران در خصوص رعايت ادب و عفت در بيان الفاظ آيات قرآن

يكي از ايرادهاي برخي از معارضان و منتقدان به قرآن اين است كه در قرآن، در مورد برخي اشخاص و گروهها تصريح به الفاظ قبيح شده و آنان با نام هاي زشت و ناپسند مانند: «أبله، نادان، فاسق، بيشعور، حيوان، نجس و ...» مورد خطاب و عتاب قرار گرفته اند؛ در حالي كه با استناد به آياتي مانند: «وولوا للناس حسنا»، «ولا تسبوا الذين يدعون من وين الله » عدم صحت اين مطلب و اينكه از اختصاصهاي قرآن كريم، عدم تصريح به الفاظ قبيح است، تا جايي كه خداي متعال در بيان بسياري از مسائل، به منظور رعايت ادب به عملي كه طبع بشر از ذكر آن امتناع دارد، تصريح نمي كند، از قبيل: مباشرت، مراوده، إفضاء، إتيان و ...، چراكه دعوت قرآن بر پايه ادب و استدلال منطقي استوار است و اشكال اين دست از مغرضان به فهم خودشان بر مي گردد.