رابطه بين هوش اخلاقي با تسهيم دانش در ميان دبيران مقطع متوسطه شهرستان ساوه

اين پژوهش با هدف تعيين رابطه بين هوش اخلاقي با تسهيم دانش در ميان دبيران مقطع متوسطه شهرستان ساوه صورت گرفت. روش مورد استفاده در اين پژوهش بر حسب هدف كاربردي و از لحاظ گردآوري داده‌ها توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماري در اين پژوهش شامل 440 نفر از دبيران دبيرستان‌هاي شهرستان ساوه است كه از ميان آنان با استفاده از جدول مورگان و روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي-نسبي تعداد 205 نفر كه 105نفر مرد و 90 نفر زن بود، به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد. در اين پژوهش به منظور گردآوري داده‌ها از دو پرسش نامه استاندارد هوش اخلاقي ناروائز (2010) و تسهيم دانش لي (2001) بهره گرفته شد. روايي محتوا پرسش نامه مورد تائيد متخصصين قرار گرفت؛ هم‌چنين به منظور سنجش پايايي پرسشنامه از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد كه مقدار اين ضريب براي هر يك از پرسش نامه‌ها به ترتيب 0/80 و 0/84 به دست آمد. تجزيه‌ و‌ تحليل اطلاعات بدست آمده از اجراي پرسش نامه از طريق نرم‌افزار SPSS21 در بخش استنباطي (آزمون كولموگروف-اسميرنوف، همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه) انجام پذيرفت. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن بود كه ميان هوش اخلاقي و ابعاد آن (رابطه مناسب با دانش‌آموزان، ايجاد جو حمايتي، تشويق به استقلال در پژوهش) با تسهيم دانش در ميان دبيران مقطع متوسطه شهرستان ساوه رابطه مثبت و معنادار وجود دارد.

فاقد چكيده مي باشد