بررسي شاخص در جستجوي شخصيت در حيطه سلامت رواني در مثنوي معنوي

سابقه و هدف: در پزشكي فرامدرن توصيه مي شود كه براي ارتقاي سطح سلامت جامعه از همه داشته هاي تاريخي، فرهنگي، ادبي و ... جوامع استفاده شود و ادبيات، مخصوصاً ادبيات فارسي حوزه گسترده اي است كه در آن مسائل سلامتي، به ويژه در ابعاد رواني و معنوي به وفور مورد بحث قرار گرفته است. در اين ميان جلال الدين محمد بلخي) 462 406 ه ق( مشهور به مولانا يكي از ستارگان درخشان ادب پارسي است كه - - داراي آثار ارزشمندي مي باشد. كتاب مثنوي معنوي كه در اوج پختگي مولانا به رشته تحرير در آمده، حاوي مطالب بسيار سودمندي در زمينه شناخت انسان و ويژگي هاي رواني اوست، كه بسيار نزديك به حيطه سلامت رواني و معنوي مي باشد. در اين مطالعه، در بعد رواني سلامت با توجه به تعاريف سازمان بهداشت جهاني، صفت در جستجوي شخصيت، انتخاب و مصاديق مستقيم و غيرمستقيم آن در كتاب مثنوي معنوي مورد بررسي قرارگرفته است. روش بررسي: اين پژوهش يك مطالعه تطبيقي از نوع تحليل محتوي مي باشد، كه اشعار و مطالب مرتبط با صفت در جستجوي شخصيت در شش دفتر مثنوي معنوي جستجو شده و مورد بررسي قرار گرفته است. يافته ها: نتايج به دست آمده براي صفت در جستجوي شخصيت، در مثنوي معنوي نشان مي دهد كه اين صفت همان رشد و كمال انساني است و بر اساس نظر مولانا براي اينكه فردي به شخصيت كامل خود كه خداوند در او به وديعه نهاده است دست يابد ضروري و پيش نياز است كه به مواردي خاص از جمله طلب و سفر از زندگي طبيعي محض به زندگي انساني توجه داشته باشد. نتيجه گيري: نتايج تحقيق نشان مي دهد كه كتاب مثنوي معنوي سرشار از مطالب علمي بديع و زيبا در حيطه سلامت رواني به ويژه صفت در جستجوي شخصيت بودن است؛ از آنجا كه اين اثر مورد اقبال بسياري از افراد جامعه و مطالب آن ملموس و قابل درك است، پرداختن به مسايل سلامت رواني در آن مي تواند براي حل مشكلات رواني و پيشگيري و ارتقاي سطح سلامت رواني جامعه مفيد باشد.