نقش و ماهيت اذن در پيوند اعضا

The role and nature of permission for organ transplantation

در پيوند عضو از مبتلايان به مرگ مغزي و متوفيان، قانون و برخي آراي فقهي، اذن قبلي فرد يا اوليا را شرط مي دانند. از نظر ماهيت، چنانچه اذن، تشريفاتي تلقي شود، پيوند بدون اذن مانع شرعي نخواهد داشت و اگر اذن مجوز شرعي باشد، پيوند بدون اذن را نمي توان مشروع به حساب آورد. نيز بر فرض منوط بودن مشروعيت پيوند به اذن، هنگامي كه اوليا رضايت بر پيوند را اعلام مي كنند، چنانچه اذن ماهيتاً كاشف از رضايت قبلي ميت باشد، همسر و ديگر كساني كه با ميت خويشاوندي دارند مي توانند از جانب متوفا رضايت خود را اعلام كنند؛ در حالي كه اگر اذن اوليا ماهيتي مستقل از اذن ميت داشته باشد، اعلام رضايت منوط به ولايت شرعي خواهد بود كه در اين صورت اذن زن و شوهر نسبت به همديگر مؤثر نخواهد بود. به دليل اختلاف آرا و وجود مباني مختلف، مقاله حاضر به بررسي ماهيت اذن از زواياي مختلف و تأثير آن بر تفسير شرعي از قوانين موجود مي پردازد

In organ transplantation from dead body and who has brain death, according to law and some opinions, prior permission is necessary. If the nature of permission is ceremonial, organ transplantation without permission will be legal but if it is necessary by Sharia, it will be illegal. Also depend on the assumption of nature of permission, when relatives are pleased to announce the permission it essentially returns the prior consent of dead person and his wife/ her husband and other relatives are able to announce the consent. However, if relative's permission is independent, consent will be subject to religious province and will not be effective for another couple. Because there are different opinions and different principles, this paper examines the nature of the permission from different angles and its impact on the legal interpretation of existing law.