حدوث قدرت بر ركوع و تأثير آن بر نماز معلولين

Ability of bowing and its effect on disabled people prayer

مقاله پيش رو كه به مسأله مهم نماز معلولين اختصاص دارد، به بررسي حكم ركوع معلولين و بيماراني نظير ام.اس و... ميپردازد كه به دليل ناتواني، لازم است ركوع را در حالت نشسته به جا آورند، اما در حينِ نماز، ممكن است بر انجام ركوع به شكل اصلي قدرت پيدا كنند. مسأله اصلي اين مقاله، پاسخ به اين سؤال است كه: شخص معلول، در صورتي كه قبل از ركوع يا بعد از ركوعِ نشسته، توانمند و قادر به ايستادن شد، « وظيفه اش چيست؟ آيا ركوع نشسته را رها كرده و مي ايستد و ركوع مجدد به جا مي آورد؟ يا همان ركوع را ادامه مي دهد و فقط قيام پس از ركوع را انجام مي دهد؟ يا اين هم لازم نيست و فقط به نشستن و انتصاب جلوسي اكتفا مي كند يافته هاي تحقيق نشان مي دهد: قيام متصل به ركوع جزء ركوع دانسته مي شود و لازم است با نوع ركوعي كه انجام مي شود تطابق داشته باشد، ولي قيام بعد از ركوع، واجب مستقلي به حساب مي آيد كه در صورت قدرت بر انجام آن، به صورت ايستاده انجام مي شود، هرچند خودِ ركوع به صورت نشسته انجام شده باشد

This article allocate to disabled people prayer and it surveys the bowing rule prayer in disabled people and MS patients. These people require bow sitting but they may be able to bow to the main form. The main purpose of this article is to answer this question: if the disabled people was able to stand before or after bowing, what’s his/ her duty? Should he/she bow sitting and then stand or should continue bowing to the same manner and stand after bowing or should be satisfied to sitting and appointed to sitting? The results show that standing attached to bowing is known as bowing and its necessary it compliances with the kind of bowing, but standing after bowing is an independent obligatory that if there is the ability for performing it, it should be do standing although the bowing has performed sitting