اعتبارات عقلايي در تحليل مبناي شخصيت حقوقي

اعتبار شخصيت حقوقي براي اشخاص حقوقي مورد قبول عقلاء و بسياري از فقهاي معاصر است. اما آنچه محل بحث و اختلاف‌نظر آنهاست، اين است كه اين شخصيتي كه براي موضوعاتي غير واقعي قائل مي‌شويم، بر چه مبنايي مورد قبول واقع شده است؟ نظرات مختلفي در اين زمينه ارائه شده كه دو نظر مشهور، نظريه واقعي بودن و نظريه فرضي بودن شخصيت حقوقي است كه عموماً يكي از اين دو توسط حقوق‌دانان انتخاب مي‌شود. انتقادهاي قابل توجهي به هر دو نظريه وارد شده است. لذا ما در اين مقاله به دنبال اثبات مبناي قراردادي بودن شخصيت حقوقي هستيم كه به نوعي برگرفته از كلام فقهاء مي‌باشد. وفق اين نظريه اگر به موضوعاتي غير انساني شخصيت حقوقي مي‌دهيم، به دليل توافق و قراردادي است كه بين اشخاص حقيقي صورت گرفته و اعتباري عقلايي است.