مقايسه اثر درمان شناختي - رفتاري و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد باورهاي غيرمنطقي دانشجويان

Effectiveness of cognitive behavioral therapy, acceptance and commitment therapy on irrational beliefs of medical students

زمينه و هدف: باورهاي غيرمنطقي زمينه‌ساز دامنه وسيعي از اختلالات شناختي است. اين مطالعه به منظور مقايسه اثر درمان شناختي - رفتاري و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر باورهاي غيرمنطقي دانشجويان رشته پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گلستان انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه شبه‌تجربي 45 دانشجوي رشته پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گلستان به صورت غيرتصادفي در گروه‌هاي 15 نفري كنترل، گروه درمان شناختي - رفتاري (مداخله اول) و گروه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد (مداخله دوم) تقسيم شدند. هر سه گروه پيش آزمون را تكميل كردند؛ اما گروه كنترل هيچگونه درماني دريافت نكرد. گروه‌هاي مداخله 8 جلسه درمان را دريافت نمودند. داده‌ها از طريق پرسشنامه باورهاي غيرمنطقي جونز سال 1969 (IBQ-40) جمع‌آوري گرديد. يافته‌ها: هر دو روش درماني در گروه‌هاي مداخله در مقايسه با گروه كنترل سبب كاهش نمره كلي باورهاي غيرمنطقي گرديد (P<0.05). ميانگين نمره زيرمقياس اجتناب از مشكل (35.26±6.32) در گروه مداخله دوم در مقايسه با گروه مداخله اول (30.53±9.47) كاهش آماري معني‌داري يافت (P<0.05). همچنين ميانگين نمره زيرمقياس بي‌مسؤوليتي هيجاني در گروه مداخله اول (22.73±9.49) در مقايسه با گروه مداخله دوم (29.93±1.75) افزايش آماري معني‌داري يافت (P<0.05). نتيجه‌گيري: دو روش درمان شناختي - رفتاري و درمان مبتني بر تعهد و پذيرش باعث كاهش باورهاي غيرمنطقي دانشجويان رشته پزشكي گرديد.

Background and Objective: Irrational beliefs underlie a wide range of cognitive impairments. This study was performed to compare the effect of cognitive-behavioral therapy and acceptance and commitment therapy on irrational beliefs of medical students. Methods: In this quasi-experimental study, 45 medical students of Golestan University of Medical Sciences in north of Iran were non-randomly divided into control, cognitive-behavioral therapy (first intervention) and acceptance, commitment therapy (second intervention) groups. All three groups completed the pre-test, but the control group did not receive any therapy. The intervention groups were received 8 sessions of therapy. The data were collected through Jones's 1969 (IBQ-40) irrational beliefs questionnaire. Results: The total score of irrational beliefs in the both intervention groups were reduced in comparison with control group (P<0.05). The mean score of the problem-based avoidance subscale (35.26±6.32) was significantly reduced in the second intervention group compared to the first intervention group (30.53±9.47) (P<0.05). Also, the mean scores of emotional impulsivity in the first intervention group (22.73±9.49) were significantly increased compared to the second intervention group (29.93±1.75) (P<0.05). Conclusion: Two methods of cognitive-behavioral therapy and acceptance and commitment therapy reduce the irrational beliefs of medical students.