يكساني و نايكساني خدا و جهان با تكيه بر فلسفه ي اسپينوزا و ملاصدرا

در مباحث خداشناسي، با توجه به اين‌كه معرفت ذات ربوبي امري ناممكن است، شناخت اوصاف الاهي از اهميت ويژ‌ه‌اي برخوردار است. شاهد اين مدعا نظريات متنوع و بحث‌هاي گسترده‌اي است كه در خصوص امكان يا عدم امكان فهم معاني اوصاف الاهي و جواز يا عدم جواز اسناد اوصاف مخلوقات به خدا در تاريخ كلام و فلسفه وجود دارد. در اين ميان، به نظر مي‌رسد نظريه‌اي كه از جمع بين تشبيه و تنزيه سخن گفته است ضمن سنخيت بيشتر با آموزه‌هاي ديني، از شواهد عقلي محكم‌تري نيز بهره‌مند است. اين مقاله در صدد است با تكيه بر مبناي هستي‌شناسانه‌ي خاصّ ديدگاه اخير، با بيان ديدگاه ابن‌عربي، به عنوان مدخل بحث و تكيه بر آراي اسپينوزا و ملاصدرا در اين خصوص، چگونگي عدم تنافي اين نظريه را با عقل و استدلال تبيين نمايد.