سنجش مؤلفه‌هاي مشاركت شهروندي در پايداري زيست محيطي (مطالعه موردي:منطقه 2 شهراهواز)

پژوهش حاضر با هدف سنجش مؤلفه­هاي مشاركت شهروندي در پايداري زيست محيطي موردي:منطقه 2 شهراهواز) صورت گرفت. تحقيق حاضر با استفاده از روش توصيفيتحليلي انجام گرفت و جهت تحليل داده ها از محيط نرم افزار spss بهره گرفته شد. يافته­هاي پژوهش نشان داد كه در چند ابعاد پايداري محيط زيست شامل (آب، خاك، هوا، فضاي سبز، صوتي،  بصري، سوخت­هاي فسيلي و فاضلاب)، شهروندان و مشاركت آن­ها توانسته آن­گونه كه شايسته است نيازهاي توسعه­اي منطقه 2 شهر اهواز را برآورده سازند. علاوه براين تحليل رابطه بين تمايل به مشاركت در افزايش سطح توسعه شهر و سطح تحصيلات شهروندان نشان از وجود رابطه معنادار در سطح آلفاي 01/0 دارد و ضريب همبستگي آن نيز امتياز 166/0 را كسب كرده است. براي تشخيص رابطه بين همبستگي بين تمايل به مشاركت در افزايش سطح توسعه شهر و سن شهروندان از ضريب همبستگي پيرسون استفاده شده است. ميزان ضريب همبستگي برابر با 162/0 مي باشد نشان دهنده رابطه منفي و معكوس بين دو مؤلفه مذكور مي­باشد. براي رتبه بندي ميزان مشاركت شهروندان در اين هشت شاخص از مدل تاپسيس استفاده شده است. نتايج نشان مي­دهد كه شاخص­هاي، بصري ، خاك و صوتي با ميانگين ضريب الويت 53/0  بالاترين سطح مشاركت شهروندان خود اختصاص داده اند و شاخص­هاي فاضلاب و فضاي سبز با ميانگين ضريب الويت 22/0  سطح متوسط را به خود اختصاص داده­اند و همچنين شاخص­هاي استفاده از سوخت­هاي فسيلي، آب و هوا با ميانگين ضريب الويت  07/0 در سطح پايين مشاركت شهروندان در پايداري محيط زيست قرار گرفته­اند.