اثرات بور بر محيط زيست و روش‌هاي حذف آن از محلول‌هاي آبي

بور (بورون) ميكرو مغذي بسيار مهمي براي گياهان و حيوانات مي­باشد، بدين معني كه مقادير بسيار كم بور براي رشد آن­ها لازم و ضروري است. اين عنصر بسيار مورد توجه است، زيرا هم كمبود آن و هم مازاد آن براي بسياري از گياهان مضر است و فاصله بين اين دو مقدار بسيار محدود است. در انسان­ها نيز مقادير بسيار كمي از بورون در تمام بافت­ها وجود دارد، اما مقدار اضافي بور ممكن است منجر به آسيب سيستم عصبي شود، از اين جهت در بسياري از كشورها  غلظت بور در آب آشاميدني و فاضلاب كنترل مي­شود. مقدار مجاز بور در آب آشاميدني طبق توصيه سازمان بهداشت جهاني(WHO)[1]مقدار 5/0 است و بر اين اساس، حذف بور از محلول­هاي مايي و آب­ها يكي از دغدغه­هاي بزرگ بهداشت عمومي و محيط زيستي مي­باشد. اخيرا روش­هاي مختلفي براي جداسازي بور از آب در حال توسعه هستند كه از بين اين روش­ها، فرآيندهاي جذبي، فرآيندهاي غشايي، فرآيندهاي هيبريدي كارامدتر هستند. ما دراين مقاله، اطلاعاتي در مورد بورخواص آن – منابع آن، تاثير آن بر محيط زيست، گياهان و حيوانات و روش­هاي جديدي براي حذف آن ارايه مي­كنيم. [1]World Health Organization