بررسي ضرورت عقلي امامت از ديدگاه امام هادي(ع)

امام هادي(ع) با تشكيل براهين عقلي و با استناد به حجيت قرآن و حجيت اخباري كه مورد تأييد قرآن است، مانند حديث ثقلين، به بيان ضرورت امامت پرداخته است. حضرت با استناد به اجماع امت بر حقانيت قرآن و با ذكر آيه ولايت به‌عنوان نمونه‌اي‌ از شواهد قرآني و شأن نزول آن از كلام اهل سنت، به اثبات حقانيت حديث ثقلين مي پردازد. در ادامه، امام(ع) شواهد روايي معروف و مورد اتفاقي چون حديث غدير، حديث منزلت و حديث وفاي به عهد، كه دال بر انتصاب علي(ع) به خلافت از سوي نبي مكرم اسلام(ص) است را برگرفته از حديث ثقلين مي‌داند و بدين وسيله، حقانيت آنها را اثبات مي كند؛ به دنبال اين مطلب، حضرت با استناد به اينكه فرمايشات اهل بيت:، بيان مصدَّقاتي به نقل از رسول خدا(ص) است، وجوب اطاعت از فرامين آن بزرگواران را شرط ايمان مي‌شمارد و متعديان از آن را با استناد به آيه ديگري از قرآن كريم، اهل عناد و گرفتار لعن و عذاب الهي معرفي مي كند. در نهايت، امام (ع) براي تأكيد بر اين مدعا، به ذكر نظايري ديگر از كلمات رسول خدا(ص) درباره حقيقت و جايگاه علي(ع)مي‌پردازد. برخي براهين عقلي بر اثبات ضرورت امامت، كه از ديدگاه امام هادي(ع) مي توان از حديث ثقلين استنباط كرد، عبارتنداز:1.برهان واسطه فيض؛2. برهان لطف؛3. برهان نياز جامعه به امام؛4. برهان نياز شرع به حافظ؛5. برهان هدايت عمومي؛6. برهان اتمام حجت؛7. برهان حب ولايت.