مروري بر الكتروليت‌هاي پليمري سلول‌هاي خورشيدي حساس با رنگينه

امروزه بحران انرژي از مهم‌ترين دغدغه‌هاي بشر است. با رشد روزافزون جمعيت، نياز به انرژي پايدار و كم‌خطر بيش از پيش احساس مي‌شود. از منابع دردسترس و تجديدپذير انرژي، خورشيد است. براي تبديل انرژي خورشيدي به انرژي الكتريكي از سلول‌هاي خورشيدي استفاده مي‌شود. تاكنون سلول‌هاي خورشيدي تهيه‌شده به سه نسل كلي سيليكوني، لايه‌نازك و نسل سوم تقسيم مي‌شوند. سلول‌هاي خورشيدي حساس‌شده به رنگينه، طبقه مهمي از نوع نسل سوم بوده كه داراي پنج جزء اصلي شامل الكترود آند، ماده رنگينه، اكسيد فلزي، الكتروليت و الكترود مقابل است. الكتروليت‌ها جزء مهمي در سلول‌هاي خورشيدي حساس‌شده به رنگينه بوده كه نقش تامين الكترون رنگينه را براي بازگشت به حالت پايه دارند. الكتروليت‌هاي استفاده‌شده در سلول‌هاي خورشيدي به دو طبقه مايع و پليمري تقسيم مي‌شوند. الكتروليت‌هاي پليمري، فناوري درخور توجهي براي افزايش پايداري سلول‌هاي خورشيدي حساس‌شده با رنگينه هستند. الكتروليت‌هاي پليمري به چهار طبقه پليمرهاي گرمانرم و گرماسخت، كامپوزيت‌ها و مايع‌هاي يوني پليمري تقسيم مي‌شوند. هدف از اين مقاله، معرفي و تشريح انواع الكتروليت‌هاي پليمري شامل مواد، اجزا و اتصال آن‌هاست. درنهايت، مختصري درباره عملكرد و چشم‌انداز الكتروليت‌هاي پليمري در ساختار سلول خورشيدي بحث مي‌شود.