تهيه فيلم يا غشاي متخلخل پلي‌اولفيني با روش كشش

غشا لايه نازكي است كه اجزاي سيال را به‌طور گزينشي جدا كرده و انتقال جرم بين فازها را كنترل مي‌كند. بنابراين، دو وظيفه مهم گزينش‌پذيري و نفوذپذيري بر عهده غشاست. غشاها براساس جنس مواد اوليه به چهار دسته پليمري، سراميكي، فلزي و مايع تقسيم مي‌شوند. در بين غشاهاي رايج، غشاي پليمري به‌دليل دردسترس بودن با ساختارهاي شيميايي متنوع، خواص فيزيكي بهينه و قيمت كمتر كاربردي‌تر است. غشاهاي پليمري با چهار روش اصلي ريخته‌گري محلول، كشش، استخراج و حك اثر تهيه مي‌شوند. در ميان اين روش‌ها، روش كشش به‌نسبت ارزان‌تر بوده و به‌دليل استفاده‌نكردن از حلال آثار زيست‌محيطي كمتري دارد. دليل اصلي اهميت اين روش ساختار دوفازي است كه به محض كشش در فصل مشترك تمركز تنش ايجاد مي‌كند و باعث ايجاد حفره مي‌شود. از ميان پليمرهاي مختلف، پلي‌اولفين‌هايي چون پلي‌پروپيلن و پلي‌اتيلن به‌دليل قيمت كمتر، نيمه‌بلوري بودن، دارابودن خواص مكانيكي خوب، پايداري شيميايي و فرايندپذيري آسان براي ساخت غشاهاي پليمري با روش كشش مناسب هستند. غشاي متخلخل معمولا در فرايندهاي جداسازي مثل جداكننده باتري و كاربردهاي داروسازي به‌منظور كنترل سرعت نفوذ اجزاي شيميايي استفاده مي‌شود. در اين مقاله سعي بر آن است كه با مرور منابع و مقالاتي كه در اين زمينه به‌چاپ رسيده است، اطلاعات قابل استفاده‌اي درباره تهيه غشاهاي متخلخل پليمري با روش كشش ارائه شود.