بلوري‌شدن پليمرها در مجاورت نانوپركننده‌هاي كربني

نانوپركننده‌هاي كربني نظير فولرن، نانوالياف كربن، نانولوله كربن و گرافن به‌دليل خواص منحصر به‌فرد الكتريكي، گرمايي، نوري و مكانيكي به‌عنوان دسته جديدي از نانومواد در سراسر جهان مطرح شده‌اند. از مفيدترين كاربردهاي آن‌ها تهيه نانوكامپوزيت‌هاي پليمري است. اين مواد موجب بهبود خواص فيزيكي و افزايش كاركرد ماتريس پليمري مي‌شوند. ارتباط ميان خواص، ساختار و شكل‌شناسي پليمرها در نانوكامپوزيت‌‌ها مسير موثري را براي دست‌يابي به خواص جديد و مطلوب ساختاري از راه دستكاري ساختار در اختيار مي‌گذارد كه در آن بلوري‌شدن بين‌سطحي و ساختار بلوري ماتريس از عوامل بحراني به‌شمار مي‌روند. نانوپركننده‌هاي كربني كم‌بعد (LDCNs) از عوامل هسته‌زاي بسيار موثري هستند كه موجب شتاب‌يافتن درخور توجه سينتيك بلوري‌شدن و القاي شكل‌شناسي‌‌هاي بلوري منحصر به‌فرد در نانوكامپوزيت‌‌ها مي‌شوند. در اين مقاله، پس از مرور LDCN دوبعدي و مشتقات آن، درباره سينتيك بلوري‌شدن ناشي از LDCNs با و بدون ميدان‌‌‌هاي جريان، اصلاح بلوري و شكل‌شناسي‌‌ بلوري بين‌قطبي، منشا بلوري‌شدن پليمر با وجود LDCNs و اساس شبيه‌سازي مولكولي و مطالعات تجربي، منابع فعلي درباره بلوري‌شدن القايي پليمر در مجاورت LDCN دوبعدي در پلي‌پروپيلن تك‌نظم (iPP) و پلي‌اتيلن بحث مي‌‌شود.