بررسي هدايت هيدروليكي و ضريب قابليت انتقال آب با استفاده از مقاومت ويژه الكتريكي و آزمايش پمپاژ در دشت پيرانشهر

تعيين ضرايب هيدروديناميك آبخوان‌ها، از  جمله، هدايت هيدروليكي و ضريب قابليت انتقال آب، در مطالعات هيدروژئولوژي بسيار حائز اهميت است. تاكنون مطالعات زيادي در زمينه تعيين ضرايب هيدروديناميك آبخوان‌ها با استفاده داده‌هاي ژئوفيزيك مقاومت  ويژه و به كمك روابط تجربي انجام شده است. از جمله مزاياي اين روش در مقايسه با روش آزمون‌هاي پمپاژ، صرفه‌جويي در هزينه و زمان و در نتيجه برآورد ضرايب هيدروديناميكي در تعداد نقاط بيشتري از سطح آبخوان مي‌باشد. در اين پژوهش علاوه بر معرفي و كاربرد روش مذكور بر داده‌هاي مقاومت ويژه آبخوان، ضرايب هدايت هيدروليكي و قابليت انتقال آب آبخوان آبرفتي قسمت غربي دشت پيرانشهر واقع در استان آذربايجان غربي محاسبه شد. در اين پژوهش، مقادير هدايت هيدروليكي و ضريب قابليت انتقال آب آبخوان با استفاده از داده‌هاي مقاومت ويژه به‌ترتيب (m/day)23 و (m^2/day)3200 برآورد شد. از روي داده‌هاي آزمون پمپاژ نيز ضريب هدايت هيدروليكي (m/day)37/8 و ضريب قابليت انتقال آب  (m^2/day)2980 محاسبه شد. نزديك بودن مقادير به‌ دست آمده با نتايج حاصل از كاربرد دو روش مذكور نشان مي دهد كه روش مقاومت ويژه الكتريكي مي‌تواند، روش مناسبي براي تخمين و ارزيابي ضرايب هيدروديناميك آبخوان‌ها باشد. لزوم اطلاع دقيق از ابعاد ذرات آبخوان، ضريب سيمان‌شدگي و ضريب پيچاپيچي رسوبات و ثابت نبودن اين مقادير در مناطق مختلف سطح آبخوان، از چمله محدوديت‌هاي اين روش است.