ارزيابي عملكرد روش‌‌هاي داده محور در مدل‌سازي بارش ماهانه مشهد

بارش همواره از مهم‌ترين اجزاء چرخه آب شناخته شده است و نقش بسيار مهمي در تأمين منابع آبي مورد نياز دارد؛ از اين‌رو پيش‌‌آگاهي از ميزان بارش در برنامه‌ريزي مديريت منابع آب تاثير بسزايي دارد. در اين تحقيق ميزان كارايي روش‌هاي رگرسيون بردار پشتيبان و رگرسيون فرآيند گاوسي در پيش‌بيني بارش ماهانه شهر مشهد با استفاده از پارامترهاي هواشناسي مختلف بررسي شد و نتايج نشان داد بهترين تركيب پارامتر ورودي شامل شاخص ماهانه، ميانگين رطوبت نسبي، ميانگين بيشينه رطوبت نسبي، اختلاف ميانگين دماي كمينه و بيشينه و بارش در ماه قبل بود. مدل‌ها توسط آماره‌هاي ضريب همبستگي، ريشه ميانگين مربعات خطا و ميانگين خطاي مطلق ارزيابي شدند. نتايج نشان‌دهنده كارايي بالاي هر دو روش بررسي شده در اين زمينه و برتري نسبي روش رگرسيون فرآيند گاوسي با ارائه مقادير (0/87= R، 0/74=N_S، (mm) 12/37=RMSE و (mm) 7/85=MAE) بود. با بررسي نمودار سري زماني مقادير محاسباتي و مشاهداتي بارش ماهانه مشهد مشاهده شد كه روش رگرسيون فرآيند گاوسي توانايي بيشتري در پيش‌بيني مقادير بيشينه بارش ماهانه داشته و در اكثر موارد پيش‌بيني‌هاي دقيق‌تري در مقادير بارش ماهانه بيشينه ارائه كرده كه اين مورد در پيش‌بيني وقوع سيلاب‌ها بسيار مهم و كاربردي است.