تحليل فراواني سيلاب با استفاده از رويكرد قانون تواني (مطالعه‌ موردي: حوضه‌ آبريز دز)

در مطالعه‌ حاضر، تحليل فراواني سيلاب حوضه‌ آبريز دز در دوره‌ آماري 91-1335 با استفاده از رويكردهاي قانون تواني (PL) و توزيع‌هاي متداول آماري انجام شد. ابتدا سري‌هاي جزيي سيلاب با استفاده از قانون تواني با فواصل زماني 7، 14، 30 و 60 روزه استخراج و با سري حداكثر سالانه مقايسه شد. نتايج نشان داد كه سري حداكثر سالانه، براي تحليل فراواني سيلاب حوضه‌ آبريز دز مناسب نيست و سري جزيي 30 روزه حاصل از قانون تواني، مطابقت بهتري با وضعيت جريان اين حوضه دارد. استقلال و ايستايي سري جزيي سيلاب 30 روزه با استفاده از آزمون والد- ولفوويتز (W-W) بررسي و استقلال سري موردنظر تأييد شد. در مرحله‌ بعد، توزيع تواني و توزيع‌هاي متداول آماري بر داده‌هاي سيلاب حوضه‌ آبريز دز برازش داده و عملكرد هر توزيع با استفاده از آماره‌هاي جذر ميانگين مربعات نرمال شده (NRMSE) و معيار نش- ساتكليف (NS) بررسي شد. مقدار آماره‌هاي NS و NRMSE براي توزيع تواني در ايستگاه تنگ پنج بختياري به‌ترتيب برابر با 0.99 و 2.75 محاسبه شد كه نسبت به ساير توزيع‌ها از عملكرد بسيار بهتري برخوردار بوده و در ايستگاه‌هاي تنگ پنج سزار (0.96=NS و 5.12=NRMSE) و تله زنگ (0.98=NS و 3.40=NRMSE) نيز با اختلاف بسيار اندكي در رتبه‌ دوم بهترين توزيع قرار گرفت. با توجه به اينكه عملكرد توزيع تواني در برآورد سيلاب حوضه‌ آبريز دز بسيار مناسب و محاسبه‌ ضرايب و كاربرد آن نسبت به توزيع‌هاي احتمالاتي آسان است، مي‌تواند به‌عنوان توزيع برتر حوضه‌ آبريز دز پيشنهاد شود.