تحليل روند تغييرات بارش كل و بارش مؤثر در كل ايران

روند تغييرات بارش كل و بارش مؤثر در كل ايران در مقياس‌هاي سالانه، فصلي و ماهيانه با استفاده از آزمون‌هاي آماري مورد بررسي قرار گرفت. داده‌هاي مورد استفاده، شامل داده‌هاي ۳۳ ايستگاه هواشناسي منتخب در دوره ۵۰ ساله آماري (۲۰۱۰-۱۹۶۱) در محدوده مورد مطالعه بود. در اين تحقيق، روند تغييرات بارش و بارش مؤثر در ۲ دوره زماني ۴۰ ساله (۱۹۷۱-۲۰۱۰ و 2000-1961) و يك دوره ۵۰ ساله (2010-1961) مورد بررسي قرار گرفت. در اين بررسي‌ها، ابتدا شيب‌ خطي روند در داده‌هاي نمونه با استفاده از روش TSA‌ تخمين زده شد و سپس، در صورت وجود خود‌همبستگي با استفاده از روش TFPW اثر ضريب خودهمبستگي از داده‌ها حذف شد و سري‌هاي زماني آبدهي اصطلاحاً پيش‌سفيد و در نهايت روند تغييرات بارش كل و بارش مؤثر در سري‌هاي زماني با استفاده از آزمون من‌كندال (MK) مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه ميانه بارش مؤثر ايستگاه‌هاي منتخب در ايران منفي است و به همين دليل، بارش مؤثر با كاهش همراه بوده است. همچنين، ميانه بارش كل ايستگاه‌هاي منتخب براي دوره زماني ۴۰ ساله (2000-1961) نزديك صفر و در دوره زماني ۴۰ ساله (2010-1971) منفي و در سطح ۱۰ درصد معني‌دار و براي دوره ۵۰ ساله (2010-1961) منفي است؛ ولي معني‌دار نيست.