اثر اعمال مديريت كم آبياري در مراحل مختلف رشد گندم بر بهبود بهره‌وري اقتصادي آن

استفاده بهينه از منابع آب در بخش كشاورزي، به‌عنوان مصرف‌كننده عمده منابع آب، ضروري است. هدف در اين جستار تعيين حد بهينه آب مصرفي، زمان بهينه اعمال آن و بهره‌وري اقتصادي مديريت كم‌آبياري گندم در شهركرد است. بدين‌منظور آزمايشي به‌صورت فاكتوريل در 5 سطح شامل E0 (آبياري كامل)، E1 (85 درصد)، E2 (70 درصد)، E3 (55 درصد) تبخير- تعرق واقعي گندم حاصل از لايسيمتر و E4 (بدون آبياري) به طور جداگانه در شش مرحله رشد گياه شامل جوانه‌زني (T1)، پنجه‌دهي (T2)، ساقه‌دهي (T3)، گل‌دهي (T4)، شيري و خميري دانه (T5) و رسيدن گياه (T6) با سه تكرار به مدت سه سال زراعي در شهركرد انجام شد. از روش بودجه‌بندي جزيي و با توجه به ميزان آب مصرفي و سود خالص حاصل از هر تيمار مقادير بهره‌وري آب آبياري و بهره‌وري اقتصادي برآورد شد. نتايج نشان داد در ميان سطوح آبياري تيمار 70% تبخير- تعرق و اعمال كم آبياري در دوره رسيدن گياه، حالت بهينه مصرف آب و كسب درآمد است و به‌ترتيب داراي بهره‌وري اقتصادي برابر با 1.13 و 1.17 هستند.