تاثير تمرينات ثبات مركزي بربهبود تعادل و افسردگي مبتلايان به آتاكسي

زمينه و هدف: آتاكسي نادرترين نوع فلج مغزي (حدود 10درصد از مبتلايان) است. افراد مبتلا به اين نوع فلج، دچار آشفتگي و نقص در حس تعادل و ادراك عمق و به تبع آن افسردگي مي باشند. هدف از اين پژوهش بررسي تأثير تمرينات ثبات مركزي بر تعادل و افسردگي بيماران مبتلا به آتاكسي مي باشد. روش بررسي: در اين مطالعه نيمه تجربي، تعداد 30 نفر از بيماران مبتلا به آتاكسي به‌طور تصادفي به دو گروه 15 نفره تجربي و كنترل تقسيم شدند. به منظور بررسي آتاكسي از درجه‌بندي مقياس آتاكسي (ISCARS) و به‌منظور ارزيابي سطح افسردگي  از پرسشنامه بِك و جهت ارزيابي تعادل از مقياس برگ استفاده شد. سپس گروه تجربي به مدت 8 هفته تحت تمرينات ثبات مركزي قرار گرفتند. گروه كنترل در اين مدت تحت روش ها و قوانين سنتي موجود در سازمان معلولين بودند. از آمار توصيفي و استنباطي به منظور بررسي و تبيين روابط بين متغيرها استفاده شد (0.05 P). يافته‌ها: نتايج مقايسه بين گروهي پس از 8 هفته انجام تمرينات تفاوت معني داري را در بهبود تعادل (0.000=p) و افسردگي (0.001=p) در گروه تجربي نسبت به گروه كنترل نشان داد. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج به‌دست آمده تمرينات ثبات مركزي به‌كار رفته در تحقيق حاضر منجر به بهبود تعادل و افسردگي گرديد، بنابراين مي توان در كنار برنامه‌هاي ديگر با هدف آماده‌ سازي، بازتواني و بهبود عملكرد مبتلايان به آتاكسي از آن سود برد.