فضيلت‌گرايي اخلاقي در تفسير متن مقدس

در اين مقاله طي يك روش تحليلي- مقايسه‌اي، پس از تشريح معنا، دامنه و مصداق متون مقدس، ابتدا روش‌شناسي تفسير و در ادامه رويكرد اخلاقي مطلوب در فرايند تفسير اين متون را معرفي مي‌كنيم.نتيجه‌ي‌ بحث اين است كه: الف) متن مقدس واجد سه وصف رازآميزي، قدرتمندي و هيبت است؛ ب) بانظربه موفقيت تاريخي و تأثير ايماني متن مقدس، تعيين و تحديد مصداق براي آن امكان‌پذير خواهد بود؛ ج) تفسير متن مقدس از پيش‌فرض مؤمنانه‌ي خوانندگان خود آغاز شده و با طي دو مرحله‌ي نشانه‌ي ساختاري و بطون معنايي، تا لايه‌هاي پايان‌ناپذيري از معاني پيدا و پنهان اثر امتداد مي‌يابد؛ د) اگر خواننده‌ي مؤمن به متن، بر مدار موازين اخلاق فضيلت‌ سلوك كند، ضمن عبور از مرحله‌ي تبعيت محض از قواعد و سنت‌ها، بي‌واهمه از آثار هم‌نشيني خود با متن، نفس متعالي زيستن در جهان اثر مقدس را تجربه مي‌كند كه اين تعالي با تعاليم عارفان، مشخصاً آموزه‌هاي ابن‌عربي درباب سلوك انسان، مقارن است.