مطالعۀ تجربي و بهينه سازي شكل دهي افزايشي تك نقطه اي ورق آلومينيومي 1050 به شكل سهموي به روش پاسخ سطح

شكل دهي افزايشي ورق فلزي از جمله روش هاي نوين و انعطاف پذير در فناوري شكل دهي ورق هاي فلزي است، كه براي توليد قطعات به تعداد كم و ساخت مدل نمونه اوليه مورد استفاده قرار مي گيرد. براي توليد قطعات با خواص مطلوب، با بيشترين كيفيت و كمترين هزينه، تعيين ميزان بهينه براي پارامترهاي فرايند ضروري مي باشد. در اين تحقيق به بررسي حد شكل پذيري ورق آلومينيوم 1050 و تاثير پارامترهايي چون قطر ابزار شكل دهي، گام عمودي، سرعت دوران ابزار و سرعت پيشروي در فرايند شكل دهي افزايشي به حالت گودال سهموي پرداخته شده است. به علاوه اينكه مدلي براي تخمين بيشينه عمق و زاويه شكست ورق در اين فرايند ارائه شده است. در مراحل بعد بهينه سازي براي يافتن بيشترين عمق و زاويه شكست با استفاده از روش پاسخ سطح صورت گرفت. براساس آزمايشات انجام شده و تحليل صورت گرفته با روش پاسخ سطح و آنووا، سرعت چرخشي تاثير چنداني بر عمق و زاويه شكست ندارد و همين طور بيان شد كه افزايش ميزان فاكتورهاي پيشروي و قطر ابزار ميزان عمق شكست كاهش و با افزايش گام حركتي ابزار آن افزايش مي يابد.