بازنمايي ترفندهاي عالم‌گريزي از سوي مدعيان مهدويت در ايران معاصر

علماء، متخصص و پاسبانان معارف ديني مي‌باشند. لذا اهل‌بيت(ع) مردم را در امور ديني به آنها ارجاع مي‌دادند. اين امر، در دوران غيبت، ضرورتي دو چندان يافته است. از اين رو، مخالفان و مدعيان مهدوي، وجود فقهاء را براي خود مانعي بزرگ مي‌بينند و در جهت تخريب چهره و جايگاه آنان با استفاده از ترفندهاي گوناگون مي‌كوشند. شناسايي اين ترفندها به شناخت، نحوه برخورد و ايجاد مصونيت در برابر آنان، كمك شاياني مي‌كند. اين نوشتار، با رويكرد حديث پژوهانه، به بررسي روايات مورد استناد مدعيان مي‌پردازد. هم‌چنين از لحاظ تاريخي و روان‌شناسي در پي چرايي عالم‌گريزي در ايران معاصر از سوي مدعيان مي‌باشد. اين شگردها را مي‌توان به عناوين تقليل جايگاه علماء با حديث‌سازي در قالب جعل و سوء برداشت از آيات و روايات، نفي تقليد و جايگاه علم ديني، عالم نمايي و مشروعيت بخشي كاذب به مدعي، برجسته‌سازي نقاط ضعف برخي علماء و اطرافيان و ترور شخصيتي آنان، تفكيك كرد.