كاوشي در مقوله تحريف، بسترها و شيوه‌هاي ايجاد در جريان‌هاي انحرافي مهدويت

آموزه موعود باوري از مفاهيم جذاب و مورد اتفاق تمام فرق اسلامي بوده و شيعيان با توجه به مقوله انتظار، مشتاقانه به دنبال ظهور موعود پاياني هستند. به همين جهت جريان‌هاي انحرافي از اين اشتياق سوءاستفاده كرده و در ميان شيعيان دام آموزه‌هاي انحرافي خود را گسترده و با بهره‌گيري از منابع قدما و معاصرين ادعاي خود را مستند به تعدادي از روايت‌هاي مهدوي نموده‌اند. مهم‌ترين شگرد مدعيان در انتقال پيام‌شان بهره‌گيري از «تحريف» در روايات مي‌باشد و متاسفانه از اين رهگذر تعدادي از مشتاقان به مهدويت و حتي برخي از طلاب حوزه علميه قم و نجف را با خود همراه نموده‌اند. در اين نوشتار بر آنيم تا با روش توصيفي _ تحليلي به مقوله تحريف پرداخته وپس از بررسي مفاهيم كليدي، به عوامل بسترساز و شيوه‌اي ايجاد تحريف اشاره نمائيم. نتايج حاصله از اين مطالعه اين است كه مدعيان دروغين با افزودن يا حذف كلمه و جمله‌اي در روايت، تغيير در تقديم و تاخير كلمات، ترجمه غلط، مصداق‌گيري بي مورد و راه‌هاي ديگر انحراف خود را مستند به روايات نموده و از عوامل بسترسازي همانند جهل در ميان عوام و خواص، دوري از فقها و ترويج فراحس‌گرايي استفاده نموده‌اند.