شبهه اختلال هويتي شيعه در ساخت انديشه مهدويت

اين مقاله با روش پديدار‌شناسي اجتماعي، به مطالعه روايات و گزاره‌هاي مهدوي و نقد رويكرد تاريخي منكران در تحليل آن مي‌پردازد. ناآگاهي از اصول و ضوابط حاكم بر ميراث و انديشه و نيز برداشت‌هاي تاريخي گزينشي دو خطاي مهم در اين انتساب‌هاست. در اين نوشته با طرح شواهدي ثابت مي‌شود كه اولاً انديشه مهدويت در دوره تدوين جوامع برساخته نشده بلكه تنظيم و تبويب و در قالب يك دستگاه فكري ارائه شده است. ثانياً طرح لايه‌هاي مختلف اين آموزه در دوره‌هاي مختلف براساس فهم و خواست مخاطبان بوده است. ثالثاً بازتاب‌هاي اجتماعي اين انديشه در دوره‌هاي تاريخي گوناگون اصالت آموزه مهدويت شيعي و بطلان و سستي انديشه‌واره‌هاي بديل را روشن ساخته است.