مباني ارزش‌شناسي تعليم و تربيت چندفرهنگي

Axiological foundations of multicultural education

اين پژوهش با هدف بررسي مباني ارزش شناسي تعليم و تربيت چند فرهنگي، به روش كيفي از نوع پژوهش فلسفي: تحليل مفهومي ، انجام گرفت. حوزه پژوهش شامل كتاب ها، مجلات و نوشته هاي مرتبط با موضوع تحقيق بود كه جهت نمونه گيري نيز به علت كثرت منابع در اين حوزه از مكتوبات چاپي و ديجيتالي كه براي محقق قابل دسترسي بود، استفاده شد. در اين پژوهش جهت گردآوري اطلاعات از نمونه فيش هايي كه به وسيله پژوهشگر طراحي شده بود، استفاده گرديد. روش تجزيه و تحليل در اين پژوهش به شيوه تحليل مفهوم، تفسير مفهوم و استنتاج نظري بود. يافته هاي پژوهش بيانگر اين بود كه دو ريشه و مبناي فلسفي عمده تعليم و تربيت چند فرهنگي عبارت اند از: پست مدرنيسم و نظريه انتقادي. پست مدرنيستها نظام آموزش وپرورش كنوني را عامل انتقال فرهنگ مسلط مي دانند، درحالي كه تعليم و تربيت مطلوب تر از نظر آنان آن است كه در آن فرهنگ هاي ديگر نيز آموخته شود و در اين زمينه اصطلاحاتي نظير «آموزش و پرورش آراي گوناگون » يا «آموزش و پرورش مرزي» را به كار مي برند . پست مدرنيسم مضاميني در بر دارد كه به طور صريح به تعليم و تربيت چند فرهنگي دلالت مي كند. اين مضامين عبارت بودند از: توجه به «ديگري»، «ارج نهادن به تمايز» و «حمايت از اقليت ها». نتايج تحقيق بيانگر اين بود كه در ارزش شناسي تعليم و تربيت چندفرهنگي، نسبيت گرايي فرهنگي مطرح است؛ اخلاق امري محلي و خاص است؛ هيچ هنجار جهان شمول اخلاقي وجود ندارد؛ اصول و روش هاي اخلاقي ثابت، يكسان و مشابه بي معني است؛ الگوگرايي در اخلاق مذموم است، بايد به همه فرهنگ ها حقوق برابر در مورد ارزش ها اهداء شود؛ انسان ها بايد و نبايدهاي اخلاقي را با علايق، سنت ها و شرايط متعدد و متنوع خودارزيابي مي كنند؛ متناسب با تنوع و تكثر گروه ها، ارزش هاي خاصي مي توانند ظاهر شوند .