تحليل كمي معيارهاي انتخاب تأمين‌كنندگان در زنجيره تأمين تاب آور با استفاده از تكنيك هاي تصميم گيري چند معياره

تاب‌آوري، توانايي سيستم براي بازگشت به حالت اوليه خود و يا حالتي بهتر پس از ايجاد اختلال است. تاب‌آوري به عنوان يك منبع مجزا از مزيت رقابتي پايدار براي تأمين‌كنندگان به شمار مي‌رود. در اين پژوهش سعي شده با مطرح كردن عوامل موثر براي انتخاب تأمين‌كنندگان در زنجيره تأمين تاب‌آور با توجه به ادبيات نظري پژوهش، اقدام به اولويت‌بندي هركدام از اين عوامل شود. بر اين اساس دو معيار اصلي توانمندي توليدي فني و همچنين توانمندي پاسخ‌دهي پشتيباني به عنوان معيارهاي اصلي براي انتخاب تأمين‌كنندگان در زنجيره تأمين تاب‌آور شناخته شد. از اين‌رو با استفاده از تحليل عاملي اكتشافي مدل اوليه پژوهش تدوين گرديد و در گام بعد با به‌كارگيري روشي پيمايشي و دريافت نظر 16 نفر از كارشناسان، هريك از اين عوامل با استفاده از تكنيك اولويت‌گذاري غيرخطي فازي و همچنين روش سوارا  اولويت‌بندي شد. طبق نتايج هر دو روش قيمت در رتبه نخست قرار گرفته است. بر اين اساس مديران صنايع با استفاده از شيوه‌هاي قيمت‌گذاري مي‌تواند به كنترل اين امر بپردازند. همچنين براساس نتايج اين پژوهش معيارهاي كيفيت و ايمني در زنجيره تأمين در اولويت‌هاي بعدي قرار دارند.