افزايش كارآيي آبياري در اراضي شاليزاري با استفاده از كمپوست آزولا در شرايط كمبود آب

براي تعيين تاثير كمپوست آزولا دركاهش تنش آب آبياري بر رشد و عملكرد برنج، آزمايشي به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سال‌ 1390 در مؤسسه تحقيقات برنج كشور اجراء شد. آزمايش به‌صورت گلداني با 8 نوع رژيم آبياري (A1, A2, A3, A4, A5, A6, A7, A8) به‌عنوان فاكتور اول و 4 سطح كمپوست آزولا (B1= شاهد و بدون كمپوست، B2، B3 و B4 به ترتيب 2.5، 5 و 7.5 درصد وزني خاك) به‌عنوان فاكتور دوم در سه تكرار اجراء شد. نتايج نشان داد كه اثر تيمارهاي مختلف آبياري بر برخي صفات زراعي برنج مانند طول خوشه، ارتفاع بوته، تعداد پنجه و عملكرد شلتوك و همچنين بر روي درصد نيتروژن و فسفر جذب شده در كاه و پتاسيم جذب شده در شلتوك برنج معني‌دار مي‌باشد اما تفاوت معني‌داري بر خصوصيات ديگر مورد بررسي نداشت. نتايج همچنين نشان داد كه اثر تيمارهاي كمپوست آزولا بر برخي صفات زراعي برنج مانند طول خوشه، وزن خوشه و عملكرد دانه و همچنين بر روي شوري، اسيديته، ماده آلي، نيتروژن، فسفر و پتاسيم باقي‌مانده در خاك و بر پتاسيم جذب شده در شلتوك برنج معني‌دار مي‌باشد ولي تفاوت معني‌داري بر خصوصيات ديگر مورد بررسي نداشت. نتايج كلي حاصل از اجراي پروژه نشان داد كه تيمار A2B4 (آبياري به اندازه اشباع خاك در طول دوره رشد و استفاده از 7.5 درصد كمپوست آزولا) يكي از مناسب‌ترين تيمارها مي‌باشد. اعمال اين مديريت به‌ويژه در شرايط كمبود آب آبياري داراي اهميت زيادي بوده و كارايي مصرف آب آبياري افزايش داده و به اندازه 19.37 درصد نسبت به آبياري غرقاب در مصرف آب صرفه‌جويي مي‌گردد. همچنين استفاده از كمپوست آزولا مي‌تواند باعث افزايش ميزان ماده آلي خاك شده و چون داراي برخي عناصر مورد نياز گياه مي‌باشد، در طولاني مدت جايگزين كود‌هاي شيميايي و در نتيجه ايجاد كشاورزي پايدار با حفظ محيط زيست خواهد شد.