بررسي تأثير فساد اقتصادي بر روي نابرابري درآمدي (مطالعه موردي: كشورهاي منتخب آسياي جنوب غربي)

در چندين دهه اخير نگرش توسعه مبتني بر رشد و بدون توجه به نحوه توزيع درآمدهاي به دست آمده موجب گرديد كه اختلافات اجتماعي در كشورهاي توسعه نيافته و در حال توسعه بدليل تشديد شكاف طبقاتي بيشتر شود. از همين رو، در سال هاي اخير رويكرد جديدي در اقتصاد حاكم گرديده كه توسعه همراه با توزيع عادلانه را مبنا قرار مي دهد. با تغيير اين رويكرد، مطالعات متعددي در خصوص توزيع درآمد و عوامل اثرگذار و پيامدهاي حاصل از نابرابري انجام گرفت. در مقاله حاضر نيز براي تبيين نحوه اثرگذاري فساد بر نابرابري درآمدي سعي گرديد بعد از مروري بر ادبيات تجربي و تبيين نظري مكانيسم ارتباط بين فساد با نابرابري درآمدي، با استفاده از الگوي اقتصادسنجي پانل براي نمونه كشورهاي منطقه آسياي جنوب غربي، نحوه و ميزان تاثيرگذاري فساد بر توزيع درآمد برآورد گردد. نتايج بدست آمده از برآورد نشان مي دهد كه ارتباط معني دار و مستقيم بين ميزان فساد با ضريب جيني كشورهاي منطقه وجود دارد به گونه اي كه بهبود يك واحدي شاخص فساد در بين كشورهاي منطقه بطور متوسط حدود 0/736 واحد شاخص ضريب جيني آن ها را كاهش مي دهد. طبق نتايج تخمين، رشد قيمت ها، افزايش جمعيت و نرخ بيكاري موجب افزايش شكاف درآمدي و بالعكس رشد توليد سرانه و نيز افزايش درآمدهاي مالياتي منجر به كاهش ضريب جيني و بهبود وضعيت توزيع درآمد در كشورها شده است.