الگوي توسعه اجماع پكن: بررسي مباني فكري و انديشگي

هدف اين مقاله آن است تا ضمن بحث از زمينه هاي ظهور مدل اجماع پكن و برشمردن شاخص هاي اين مدل در مسير توسعه همچون بومي سازي فرآيند توسعه متناسب با شرايط داخلي كشور، ادغام بازار و برنامه، احترام به حقوق سياسي ساير كشورها، تاكيد بر عنصر ابتكار، آزادسازي مالي محتاطانه و در نظر گرفتن همبستگي ميان رشد اقتصادي و توازن اجتماعي، به اين سوال پاسخ دهد كه مهم ترين مباني فكري و انديشگي الگوي اجماع پكن چيست؟ در قالب فرضيه، اين مقاله بر اين ادعا است كه اگرچه توسعه و تكامل اين مدل در مقايسه با مدل اجماع واشنگتن فاقد نظرورزي هاي معاصر و آكادميك است، اما اين مدل داراي مباني گسترده فكري همچون انسان گرايي، ميانه روي، تدريج گرايي، اقتصاد گرايي، اقتدارگرايي و تجربه گرايي است كه در انديشه دوران باستان، ميانه و معاصر چين ريشه دارد. بر اين اساس، بررسي الگوهاي مطرح در عرصه رشد و توسعه اقتصادي با اتكا به رويكردي نظري، بحث از زمينه ها و شاخص هاي مدل اجماع پكن در كنار پرداختن به اصول و مباني فكري موثر بر ظهور اين مدل از توسعه، بخش هاي اصلي اين نوشتار را تشكيل مي دهند.