بررسي تطبيقي آموزش و پرورش كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه

كيفيت آموزش و پرورش همواره از جمله دغدغه هاي اصلي نظام هاي آموزش و پرورش در اغلب كشورهاي دنيا بوده است. نقش سرمايه انساني در توسعه اقتصادي، رشد بهره وري، و نوآوري به طور روزافزوني مورد تاكيد قرار گرفته و از اين طريق، اختصاص يارانه يا سوبسيد دولتي براي آموزش، مهارت آموزي و آموزش حين كار توجيه مي شود. در اين پژوهش سعي داريم ضمن معرفي ويژگي هاي كشورهاي توسعه يافته و كشورهاي در حال توسعه، چالش هاي آموزشي عصر جديد را در اين كشورها بررسي نماييم. همچنين با عنوان كردن آموزش و پرورش به عنوان يكي از مولفه هاي سرمايه انساني، ويژگي هاي عمومي آموزش و پرورش در ايران و كشورهاي منتخب را بررسي نموده و شاخص هاي اقتصادي در اين كشورها را به صورت تطبيقي مقايسه نماييم. هدف اصلي از انجام چنين مطالعه اي اين است كه آموزش و پرورش به عنوان يك سرمايه گذاري ملي پربهره در بين دولتمردان و سياست گذاران مطرح شود و به آموزش و پرورش از آن جهت كه باعث رواج بازار علم شده و با بارور ساختن اندوخته هاي علمي و فني جامعه منجر به رشد اقتصادي مي شود، توجه بيشتري شود.