بررسي دلالت حديث غدير بر مشروعيت سياسي الهي در نظام امامت

بعد از رحلت حضرت رسول9 مسأله امامت و جانشيني ايشان، از مباحث مهم و اختلاف‎برانگيز ميان فرقه‎هاي اسلامي گرديد و جواب اين سؤال كه مشروعيت آن جانشين، توسط چه كسي و از كجا مورد تأييد قرار مي‎گيرد، بحث برانگيز و چالشي‎تر شده است. مقاله حاضر بررسي دلايل نقلي مشروعيت الهي امام در كلام شيعي بر اساس حديث متواتر غدير است. موضوع اين پژوهش از روش توصيفي ـ تحليلي و با رويكرد فقه الحديث در كلام نقلي به بررسي مسأله پرداخته است. بر اساس دلالت حديث غدير، كلمه مولي در حديث، به معناي اولي به تصرف بوده و بر اساس نزول آيه تبليغ و محتواي دستوري آن، دلالت بر ابلاغ پيام الهي دارد كه در صورت عدم ابلاغ، رسالت‎شان ناقص خواهد ماند و با ابلاغ امامت اميرالمؤمنين7، آيه اكمال نازل شده و بر اساس محتواي آيه، دين كامل، نعمت تمام و خداوند هم به آن دين راضي شده است و اين‎كه همه آن افعال، همراه با ضمائر متكلم از جانب خداوند نازل شده مي‎توان دريافت كه مشروعيت مقام امام و نصب اميرالمؤمنين7 از جانب خداوند مي‎باشد و پيامبر اكرم9 هم بر اساس وظيفه‎اي كه داشتند، اين مسأله را به همگان اعلام نمودند.