بررسي ويژگي‌هاي شركت و اثربخشي كميتۀ حسابرسي با استفاده از رويكرد الگوسازي معادلات ساختاري

كميتۀ حسابرسي يكي از مكانيسم‌هاي نظارتي مؤثر براي بهبود كيفيت افشا سيستم كنترل داخلي است كه به كاهش هزينه نمايندگي كمك مي‌كند. ازاين‌رو، بسياري از محققان بيان كردند كه وجود كميتۀ حسابرسي اثربخش مي‌تواند نقش مؤثري در بهبود سيستم اطلاعاتي و ايجاد اطمينان از معتبر بودن گزارش‌هاي مالي شركت داشته باشد. لذا، بر پايه اين استدلال، پژوهش حاضر به بررسي رابطۀ بين ويژگي‌هاي شركت و اثربخشي كميتۀ حسابرسي با رويكرد الگوسازي معادلات ساختاري مي‌پردازد. بدين منظور، نمونه‌اي متشكل از 147 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال‌هاي 1391 تا 1395 انتخاب گرديد. اثربخشي كميتۀ حسابرسي (متغير پنهان) توسط متغيرهاي مشاهده‌پذير تخصص مالي، استقلال و اندازۀ كميتۀ حسابرسي و ويژگي‌هاي شركت (متغير پنهان) نيز بر اساس متغيرهاي مشاهده پذير (اندازۀ شركت، اهرم مالي، تركيب هيئت‌مديره، سهامداران نهادي، سودآوري، نقدينگي، رشد شركت) اندازه‌گيري شد. پس از اطمينان يافتن از برازش قابل قبول الگوهاي اندازه‌گيري و ساختاري پژوهش، نتايج حاكي ازآن است كه اندازۀ شركت، اهرم مالي، تركيب هيئت‌مديره، سهامداران نهادي، سودآوري، نقدينگي و رشد شركت اثربخشي كميتۀ حسابرسي را افزايش مي‌دهد.